Loading...
Gelişimsel Kalça Displazisi (Doğumsal Kalça Çıkığı) (GKD)

Kalça eklemini meydana getiren kemikler arasındaki doğuştan gelen uyumsuzluğa gelişimsel “kalça displazisi” denir. Kemikler arasındaki basit bir uyumsuzluktan, kalça çıkığının olduğu ileri safhaya kadar görülen tüm problemler gelişimsel kalça displazisinin olarak sınıflanır.

Gelişimsel Kalça Displazisi (Doğumsal Kalça Çıkığı) (GKD)

 

Kalça Çıkığı için Risk Faktörleri Nelerdir?

Normal doğum sırasında bebeğin ters gelişi (makat geliş), çoğul gebelikler, amniyon sıvısının azlığı ya da fazlalığı ile ilgili sorunlar, ilk doğum, çocuğun anne rahmindeki pozisyonu gibi patolojiler tehlikeyi artırır. Öte yandan kız çocukları da bağları daha esnek olduğu için GKD’ye daha yatkındırlar. Bebeği geleneksel yöntemlerle kundaklamak da GKD riskini artırır. Kundaklama sonucunda bacaklar açılmaz ve hareketsiz kalır ancak kalçanın doğal gelişiminin sağlanması için bacakları serbest bırakmak gerekir. Günümüzde geleneksel kundaklama gibi olmayan bebeği sadece gövdeden saran, bacakları serbest bırakan taşıma, sarma yöntemleri de vardır. Bunlar geleneksel kundaklamadan farklıdır, çünkü bacakları serbest bırakır.

GKD Tanısı Nasıl Konur?

Bebek doğduğunda çocuk doktorları tarafından yapılan ilk muayenede kalça değerlendirilir ve çıkık fark edilirse çocuk ortopedisti tarafından hemen tedaviye başlanır. Ayrıca bacaklar arasında boy farkı, bebeğin uyluk kısımlarındaki cilt katlarında asimetri varlığı kalça çıkığı şüphesi oluşturmalıdır. Doğum sonrası 4-6 hafta arasında mutlaka yapılması önerilen kalça ultrasonu (USG) olası bir sorunun saptanması açısından son derece önemlidir. Unutulmamalıdır ki kalçadaki sorun ne kadar erken teşhis edilirse tedavi de o derece kolay olur.

GKD Tedavisi Nasıl Olmalıdır?

GKD tanısı konan bebek özel bir bandaj yardımı ile tedavi etmektir. Pavlik bandajı, ya da Tübingen cihazı gibi ortezler alçıya göre daha kolay bir uygulamadır ve başarı oranı oldukça yüksektir. Bebeğin bandajı 24 saat takması ve bir sonraki doktor kontrolüne kadar çıkarmaması gerekir. Bandajın mutlaka değiştirilmesi gereken durumlarda aileye ne yapması gerektiği anlatılır. Ancak mecbur kalmadıkça kontrol sırasında bandakı çocuk ortopedistinin çıkarması daha doğrudur. Bandaj tedavisi sırasında üç hafta ara ile ultrasonla kontrol yapılır. Bandajın 6 – 8 aya kadar kalması gerekebilir. Ancak sorun ileri derecede değilse 2-3 aylık bir süreçte de etkisi görülebilir. Altı aydan sonra fark edilen çıkıklarda ya da başarısız tedavi olduğunda; kalça çıkık değilse sadece alçılama, kalça çıkıksa önce kapalı yöntemle yerine oturtup daha sonra alçılama yapılır. Alçı uygulaması bandaja nazaran zor bir tedavi yöntemidir. Çocuk büyüdüğü için uygulamadan altı hafta sonra yenisi ile değiştirilmelidir. Kalçadaki sorun daha da geç fark edildiğinde bir yaşından sonra kapalı oturtma (kapalı redüksiyon) yeterli olmaz. Bu durumda açık olarak yerine oturtmak (açık redüksiyon) gerekir. Küçük bir kesiden ekleme ulaşılır eklemin içindeki yapılar temizlenip kalça yerine oturtulur ve sonrasında yine alçıya alınır.

bilgi
Uzmanlık Alanları
Hiç yazı bulunamadı.